ในที่สุดก็ได้เวลาขายจริง เริ่มวันแรก ต้องเตรียมทุกอย่างครั้งแรก ทำให้วันนี้เด็กๆ ทำงานหนัก มีผิด มีพลาด น้ำหกบ้าง ลืมใส่น้ำตาลบ้าง แต่พวกเราหัวเราะและแก้ไขมัน เป็นบรรยากาศที่น่าภูมิใจมาก
เริ่มที่สลับกันทำน้ำอัญชันตามสูตร แล้วพบว่า ไม่เปรี้ยวพอ เราเลยปรับเพิ่มน้ำมะนาวกันนิดหน่อย เด็กๆ นับดอกอัญชัน ตวงน้ำตาล ตวงน้ำ ด้วยความที่ทำจำนวนเยอะ เลยทำหลายรอบ และได้วนสลับกันทำไปเรื่อยๆ
พอเริ่มได้น้ำอัญชันมากพอ เริ่มแบ่งกันไปกรอกน้ำอัญชันใส่ขวด ปิดฝา และแปะสติกเกอร์ที่มาจากการออกแบบป้ายของเด็กๆ เอง
ตั้งร้านเสร็จแรกๆ ก็จะงงๆกันนิดนึง ลืมหลอดบ้าง ใส่น้ำแข็งครึ่งแก้วบ้าง ทอนเงินผิดบ้าง ระบบยังไม่เข้าที่ แต่ลูกค้าก็ใจเย็นรอคอย
มีการเรียนรู้จากหน้างานจริงที่แตกต่างจากห้องเรียนเกิดขึ้นเยอะมาก เช่น การตัดสินว่าเมื่อไหร่จะใช้เครื่องคิดเลข เมื่อไหร่ที่ควรคิดเองไวกว่า หรือเวลาที่เงินทอนไม่พอ ไม่มีเหรียญแล้วลูกค้าให้เงินมาเพิ่มเพื่อให้ทอนธนบัตร เด็กงงมากว่าทำไมให้เงินเพิ่ม 😂
เด็กๆต้องเรียนรู้ที่จะไว้ใจทีม และแยกย้ายทำหน้าที่ตัวเอง ไม่รอทำทุกอย่างเหมือนกันพร้อมกัน การจัดการว่า มีคนรับออเดอร์แล้ว ฉันต้องไปตักน้ำแข็ง ส่วนฉันประกาศขายต่อ เป็นเรื่องยากมากสำหรับเด็ก
เราพบว่าการออกมาใช้ชีวิตนอกโรงเรียน อาจมีผู้ใหญ่เอ็นดูเข้ามาใกล้ ชอบ ไม่ชอบต้องใช้การสื่อสาร ได้โอกาสสอนเรื่อง good touch, bad touch และการจัดการกับคำพูดที่ฟังแล้วไม่ชอบ
ได้แก้ปัญหา ได้ขายจริงกับคนจริง ทำงานให้สำเร็จตามเป้า เกิดความภูมิใจ มั่นใจ เด็กๆ รับมือกับคำถาม การต่อรองราคา
ขายไปคนละ 1 ชม. (+ทำน้ำอีก 1-2 ชม. สำหรับวันแรก ) เด็กๆ เหนื่อย เรียกให้มาทำเพิ่มเริ่มออดแอด หลังเสร็จงานเลยนั่งพัก จิบน้ำอัญชันคนละแก้วเล็ก และให้ค่าแรงเป็นน้ำอัญชัน 1 ขวด และมีความหวังว่า วันสุดท้ายถ้าขายไปได้ดี เรา “อาจจะ” กดเต่าบินมาแบ่งกันกิน 😂
เรายังขายต่อในวันต่อๆไป แต่จะมีการเอารุ่นน้องมาช่วยในการทำ และแปะสติกเกอร์ บางคนอาจได้ลงขาย
เด็กๆได้การบ้านไปคิดว่าเราจะนำกำไรไปซื้ออะไรเพื่อใช้ในโรงเรียนร่วมกัน
