การไม่ด้อยค่า ให้คุณค่ากับความเป็นไทยมีความสำคัญมากสำหรับเด็กไทย เพราะหากเป้าหมายของเรา คือ การสร้างเด็กภูมิใจในความเป็นตัวเอง ความเป็นไทยก็เป็นส่วนหนึ่งในตัวตนของเด็กไทยอย่างที่แยกออกจากกันไม่ได้ เด็กต้องโอบรับตนเองได้ในทุกด้าน โดยเฉพาะด้านที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ เช่น เด็กเป็นคนไทย มีภาษา วัฒนธรรม ประวัติความเป็นมาของตนเอง เป็นต้น
แคร์โรลล์ เพรพ ให้ความสำคัญกับคุณค่านี้ เพราะความรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่า (Self-worth) นำไปสู่ความเป็นอยู่ที่ดีและความสุขในชีวิต และนั่นคือเป้าหมายและคุณค่าที่เรายึดถือในการสร้างเด็ก
การทำให้เด็กรู้สึกว่าความเป็นคนไทยของตนเองมีคุณค่า ไม่ใช่ว่าต้องเฉลิมฉลองความเป็นไทย แต่งตัวชุดไทยเสมอไป แต่สามารถเป็นเรื่องทั่วไปในชีวิตประจำวัน การแสดงออกของครอบครัวและสังคมรอบตัวเด็ก ตระหนักรู้เกี่ยวกับข้อความที่สื่อสารไปยังเด็กทั้งแบบที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ
ลองสำรวจแนวคิดเหล่านี้
– ห้ามพูดไทย พูดภาษาอังกฤษเท่านั้น
– ไม่รับเด็กไทย รับเด็กไทยจำนวนจำกัด
– มีครูไทย = ไม่ดี
แนวคิดในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาของผู้ปกครองไทยโดยทั่วไป คือ ต้องการแก้ปัญหาการใช้ภาษาอังกฤษไม่ได้ แต่ความมุ่งมั่งพัฒนาด้านเดียวทำให้เกิดปัญหาด้านอื่นๆตามมา เด็กเกิดความรู้สึกสงสัยในความเป็นตัวเอง เกิดความรู้สึกว่าสิ่งที่ตนเองเป็นไม่ดีพอที่จะได้รับการยอมรับ เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำงานกับคนหลากหลายเชื้อชาติ ถึงเวลาที่ต้องแสดงความคิด ความรู้สึกของตนเอง ทักษะภาษาเพียงอย่างเดียวไม่สามารถช่วยให้เด็กมั่นใจมากพอที่จะพูด แบ่งปันสิ่งที่ตัวเองรู้ ความเป็นตัวเองไม่ชัดเจน ไม่ชอบไม่ภูมิใจที่จะเป็นตัวเอง แต่ก็เป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ สร้างความรู้สึกสับสนในตัวเองให้กับเด็ก ในหลายกรณี เด็กกลายเป็นคนแปลกหน้าในประเทศตัวเอง แต่ก็ไม่ได้สามารถกลมกลืนในประเทศอื่น ทำให้ขาด Sense of Belonging ซึ่งสำคัญมากในการสร้างคุณค่าในตนเอง
ความสมดุล คือ ทางออก และขั้นแรกที่ทุกคนสามารถทำได้ คือ การตระหนักรู้ในตนเอง สำรวจตัวเองในฐานะผู้ใหญ่ใกล้ตัวเด็ก ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่จะหล่อหลอมตัวตนของเด็กที่จะเป็นรากฐานการเลือกใช้ชีวิต ความสุข ความสำเร็จของเด็กต่อไปในอนาคต
